Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – (με ή χωρίς) Υπερκινητικότητα (ΔΕΠ-Υ)

H Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – (με ή χωρίς) Υπερκινητικότητα (ΔΕΠ-Υ)

H Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής – (με ή χωρίς) Υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ) αποτελεί μια Ιδιάζουσα δυσκολία που επηρεάζει την συμπεριφορά. Εμφανίζεται συχνά κατά την παιδική ηλικία και είναι πιο διαδεδομένη στα αγόρια (70% περίπου των περιπτώσεων).Τα παιδιά που έχουν Δ.Ε.Π.Υ. δεν υστερούν νοητικά ούτε είναι κακοί χαρακτήρες. Απλά, δυσκολεύονται να οργανωθούν, είναι επιρρεπείς στην αφαίρεση και παρουσιάζουν μεγάλη παρορμητικότητα. Συχνά, κουνιούνται νευρικά, δυσκολεύονται να καθίσουν ακίνητα σε ένα μέρος, είναι ατίθασα και γενικά παρουσιάζουν ψυχοκινητική αστάθεια και υπερδραστηριότητα.

Η αυξημένη κινητική δραστηριότητα των παιδιών αποτελεί ένα βασικό τους χαρακτηριστικό. Ωστόσο, ορισμένα παιδιά παρουσιάζουν υπερβολική ενεργητικότητα σε σύγκριση με τα υπόλοιπα παιδιά της ηλικίας τους. Τι γίνεται δηλαδή όταν ένα παιδί δεν μπορεί να συγκεντρωθεί σχεδόν καθόλου για να κάνει τις εργασίες του; Τι γίνεται όταν δεν μπορεί να συγκεντρωθεί για πολύ ώρα ούτε μπροστά στην τηλεόραση; Όταν δεν κάθεται σε ένα σημείο σχεδόν ποτέ;

Χαρακτηριστικά παιδιών με ΔΕΠ-Υ

Ελλειμματική Προσοχή

  • Είναι αφηρημένο και χάνει τα πράγματά του.
  • Δεν έχει υπομονή να ακούσει οδηγίες.
  • Απαντά πριν ολοκληρωθεί μια ερώτηση.
  • Όταν καταφέρνει να συγκεντρωθεί αποσπάται εύκολα από το τηλέφωνο, το κουδούνι, μια κόρνα κλπ και κάνει πολύ ώρα να επανέλθει.
  • Έλλειψη συνεργασίας.

Παρορμητικότητα

  • Δεν μπορεί να περιμένει τη σειρά του για να παίξει ή να μιλήσει.
  • Δεν υπακούει σε κανόνες.
  • Δεν έχει την αίσθηση του κινδύνου.
  • Η διάθεσή του αλλάζει από τη μια στιγμή στην άλλη.

Υπερκινητικότητα

  • Είναι υπερβολικά δραστήριο σε σχέση με τα παιδιά της ηλικίας του.
  • Κάνει άσκοπες κινήσεις (π.χ. στριφογυρίζει ή ανοίγει ντουλάπια χωρίς λόγο).
  • Σε συνθήκες που απαιτείται ησυχία είναι σχεδόν αδύνατο να παραμείνει ήρεμο (π.χ. στην τάξη, στο φαγητό).

Παρέμβαση

Σε αυτό το σημείο, μπαίνει ο ρόλος των ειδικών επιστημόνων, οι οποίοι μπορούν να αντιμετωπίσουν και να θεραπεύσουν παιδιά με ΔΕΠ-Υ. Η αποκατάσταση περιλαμβάνει μια ποικιλία διαφορετικών παραγόντων όπως:

  • η ενημέρωση των γονέων και των δασκάλων
  • η εκπαίδευση των γονέων για τον χειρισμό των παιδιών
  • η ψυχοθεραπεία του παιδιού και Ειδική Αγωγή